Als lijden nog lastiger wordt

Volgens het CBS zijn er in het jaar 2009 bijna 32.000 (!) echtscheidingen geweest; het betreft dan het aantal huwelijken, dat is ontbonden. Nog niet bekend is hoeveel “samenwoners” uit elkaar zijn gegaan.

Een echtscheiding of verbreking van de samenwoning gaat in haast alle gevallen gepaard met veel emoties (“lijden”). Deze emoties kunnen veel heviger worden als ook de fiscale – en dus financiële – gevolgen zich openbaren of bekend worden.

Zo moet een scheidend stel zich realiseren dat er fiscale gevolgen kunnen/zullen voordoen bij de scheiding of verbreking van de samenwoning (hierna: scheiding), bijvoorbeeld:
- Wat zijn de gevolgen als een partner in de voormalige eigen woning blijft wonen?
- Idem als de ene partner gedoogt dat de andere partner in de woning blijft?
- En wat als er huwelijkse voorwaarden zijn opgemaakt?
- Hoe zit het met de eventuele overdrachtsbelasting?
- Wat is het fiscale verschil tussen alimentatie en boedelverdeling?
- Et cetera.

Al met al talloze vragen, waarvan het regelmatig voorkomt dat de (echtscheidings)advocaat of mediator – of de partners zelf – zich onvoldoende bewust zijn van het bestaan ervan; laat staan dat ze de antwoorden op die vragen weten.

Het is daarom in deze situaties te adviseren om bij de scheiding de hulp in te roepen van een belastingadviseur.

Het gebeurt nogal eens dat bij de verdeling van de gezamenlijke boedel de zogenoemde risicoverzekeringen aan de orde komen. De vraag, die zich dan altijd voordoet (althans, ik mag toch hopen dat partijen daarover hebben nagedacht), is die van de waarde van die polis(sen).
Partijen zijn dan snel geneigd om aan die polissen geen waarde te hechten. Maar wat als na verloop van een paar maanden de voormalige partner plotseling komt te overlijden en de verzekeringsmaatschappij bijvoorbeeld € 1.000.000,-- uitkeert aan de nieuwe relatie van die voormalige partner? Doet dat dan pijn?

Ik sluit niet uit dat er inderdaad sprake zal zijn van “enige” pijn.

Een belrondje naar verschillende advocaten heeft mij geleerd dat de meeste (zo niet alle) advocaten geen financiële waarde hechten aan een risicoverzekering.

Is het een oplossing om
- Risicoverzekeringen “onverdeeld” te laten?
- Met elkaar af te spreken dat bij overlijden binnen een bepaalde periode de voormalige partner alsnog een deel van de uitkering ontvangt?

Al met al, het wordt alleen maar lastiger.